Łubiny siej płytko, a grochy i bobik głęboko

Zobacz galerię (1)

Podczas siewu należy przestrzegać optymalnej dla danego gatunku głębokości siewu. Wynika to ze sposobu ich kiełkowania, tzn. czy wyciągają liścienie na powierzchnię gleby, czy też nie.

Łubiny (żółty, biały i wąskolistny) kiełkują epigeicznie, co oznacza, że podczas kiełkowania rozwijają łodyżkę podliścieniową (hypokotyl) i liścienie są wypychane na powierzchnię gleby. Dlatego, aby tego nie utrudniać, wymagają płytkiego siewu na głębokość do 5 cm dla łubinu białego a do 4 cm – dla łubinu żółtego i wąskolistnego.

Natomiast grochy (zarówno biało, jak i barwienie kwitnące) oraz bobik kiełkują hypogeicznie, czyli rozwijają łodyżkę nadliścieniową (epikotyl), a liścienie pozostawiają pod ziemią. Głębokość siewu grochów i bobiku wynosi 6-8 cm. 

Głęboki siew warunkuje nie tylko dobre wschody, lecz także chroni kiełkujące rośliny przed ewentualnym uszkodzeniem przez herbicydy stosowane bezpośrednio po siewie. Gdy nasiona są głębiej przykryte, mogą tworzyć się korzenie przybyszowe na części podziemnej łodygi, co ułatwia roślinom pobieranie składników pokarmowych i wody.