Orka przedzimowa: w ostrą skibę czy na płask?

Zobacz galerię (1)

Podstawowym zabiegiem uprawowym w technologii orkowej jest orka, a szczególne znaczenie przywiązuje się do orki przedzimowej (ziębli) wykonywanej jesienią pod rośliny jare.

Starsze zalecenia mówiły o tym, że powinna być ona maksymalnie wyskibiona (stosunek głębokości skiby do jej szerokości powinien wynosić 1 : 1,5), aby zatrzymać jak najwięcej śniegu podczas zimy i jak największa powierzchnię gleby wystawić na strukturotwórcze działanie mrozu. Na wielu polach można często spotkać tak wykonaną orką. Rodzi się pytanie: czy jest to najlepsze rozwiązanie?

Obecnie poleca się, aby pole po orce przedzimowej było jak najbardziej wyrównane. Chodzi o to, aby powierzchnia pola odznaczała się w miarę zbliżoną wilgotnością, która pozwoli na w miarę jednakowe ogrzewanie się i osuszanie roli wiosną. Umożliwia to przeprowadzenie wczesnej uprawy przedsiewnej i siewu. W takiej sytuacji wschody roślin jarych są zwykle w miarę równomierne.

Jest to szczególnie ważne w przypadku buraka cukrowego, który jest wysiewany punktowo. W uzasadnionych przypadkach na stanowisku przeznaczonym pod burak cukrowy przed zimą wskazane jest zastosowanie agregatu uprawowego, który wyrówna rolę.

Gdy rola po orce jest silnie niewyrównana, wówczas w jednych miejscach gromadzi się więcej wody, a w innych mniej. Wiosną pewne fragmenty pola obsychają szybciej, a inne wolniej. Często trzeba czekać z wjazdem na pole, co opóźnia siewy. Wschody w takich warunkach są nierównomierne i rozciągnięte w czasie, co utrudnia późniejszą pielęgnację.

Należy pamiętać, że zarówno orkę jak i ewentualne doprawienie agregatem uprawowym przeprowadzać przy optymalnej wilgotności gleby, tak aby nie niszczyć jej struktury.

• Agrobiznes bez tajemnic. Zamów prenumeratę miesięcznika "Przedsiębiorca Rolny" już dziś