PFHBiPM o gronkowcu złocistym

Gronkowiec złocisty z łatwością rozprzestrzenia się podczas doju krów za pośrednictwem sprzętu udojowego oraz dłoni dojarzy. Jest bardzo odporny na antybiotykoterapię i działania obronne organizmu krów dlatego walka z nim jest trudna. 

 

Staphylococcus aureus, czyli gronkowiec złocisty to gram-dodatni drobnoustrój zakaźny, który kolonizuje gruczoł mlekowy i może rozprzestrzeniać się przez sprzęt udojowy oraz obsługę – informuje Polska Federacja Hodowców Bydła i Producentów Mleka (PFHBiPM). 

 

Patogen ten jest trudny w zwalczaniu, ponieważ cechuje się wysoką przeżywalnością w środowisku oraz znaczną odpornością na antybiotykoterapię oraz działania obronne organizmu krów.

 

Należy on do najczęściej występujących i najtrudniejszych do zwalczania patogenów wywołujących zapalenie wymienia.

 

Źródłem zakażeń są urządzenia udojowe, skóra wymienia i rąk dojarzy. Dlatego obsługa powinna używać rękawiczek gumowych, które ograniczają rozwlekanie infekcji i dezynfekować kubki udojowe po każdej krowie. 

 

Gronkowiec wywołuje zarówno zapalenia kliniczne jak i podkliniczne, które cechują się zmianami konsystencji mleka oraz wzrostem liczby komórek somatycznych (LKS).

 

Patogen po zainfekowaniu wymienia przemieszcza się w głąb miąższu gruczołu, a liczba bakterii w mleku jest dużo niższa niż podczas zapalenia wywołanego drobnoustrojami środowiskowymi.  

 

Gronkowiec może tworzyć w wymieniu mikroropnie, co powoduje wzrost LKS w mleku. Prowadzi on również do tworzenia się blizn w tkance, a w efekcie do unieczynnienia gruczołu mlekowego lub blokowania przewodów mlecznych.

 

Badanie laboratoryjne pozwala na wykrycie zakażenia na poziomie poniżej 70%. Dlatego eksperci z PFHBiPM zalecają aby analizę laboratoryjną mleka powtórzyć po 2-3 tygodniach.